Bugün bizim gazete manşetinden ilginç bir haber yansıttı:
Başlık :
“ Böyle ilçe olur mu?”
“Adliyesi kapatılan, itfaiye teşkilatı, terminali, pazaryeri, spor sahası olmayan ilçede postane hizmetleri de haftada üç güne indirildi.”
“40 yıl önce Cumartesi günleri bile açık olan ilçe postanesinin kapısına asılan duyuru ile bundan böyle hizmetlerin pazartesi, çarşamba, cuma günleri verileceği duyuruldu”
Şaka gibi!..
Karapürçek’te kamu hizmetleri taksite mi bağlandı?
***
Gerçekte Karapürçek’in hal-i pür melaline baktıkça hepimizin yüzü utançtan kızarmalı.
Karapürçek ilçesinin:
Adliyesi kapatıldı…
Postanesinin hizmetleri haftanın üç gününe düşürdü…
Bankası yok…
İtfaiyesi yok…
Pazar yeri yok…
Spor sahası yok…
Yoksulluk diz boyu...
İşsizlik almış başını gitmiş…
Sosyal yaşam kahvehaneden ibaret…
Ve burası bir ilçe!...
***
Karapürçek can yakıyor…
Umutsuzluğun şamarı bir o yandan bir bu yandan Karapürçekli’nin suratında patlıyor.
Peki, Karapürçek’te siyasi ahval ne halde?
2009 yerel seçimlerinde çıkan sonuç şöyle:
AKP : Yüzde 49.4
CHP : Yüzde 35. 4
SP : Yüzde 9.8
MHP : Yüzde 4.8
Biri kalkıp sormaz mı:
- İlçe gerçeği tepeden tırnağa belliyken bir de kalkıp demokrasiden söz açıyoruz, biraz ayıp olmuyor mu?
Demokrasi bu mu?
***
Dostlar…
Aklı başında olanlar…
Sıradan insanlar…
Demokrasi bu değildir?
İstanbul’a bir saat, Ankara’ya iki saat uzaklıkta, ülkenin en gelişmiş bölgesinde yer tutan bir ilçenin hal-i pür melali bu olamaz…
Karapürçek’te kamu hizmetleri gerçeği ortadayken, çıkan sandık sonuçlarının, demokrasiyle uzaktan yakından ilişkisi olmayan bir şaşkınlığın, körlüğün dışavurumudur…
Binmişiz bir alamete…
Gidiyoruz kıyamete…