Uyku en sevdiklerimdendi, hele o sabah kaldırılmalı zaman diliminden diye düşünürdüm şimdilerde sanırım gençlik uykum azaldı yada güzellikleri geç keşfettim, gece okuyorum yazıyorum hayal pencerem açılıyor, umutlar yağıyor nur gibi yüreğime gecenin güzelliği bir gizem, sır bütün kötülükleri saklar üzüntülerin hafifler ve güler karanlığın yüzü aydınlanır, gece ruhunun feneri ile!
Hele sabah güneşinin doğuşunu yaşamın her gün ayrı renk ayrı ahenk sancısız, bin bir umutların doğduğu göğüs kafesim genişliyor soluğum kesiliyor umudun aşkına ağlıyorum gün doğarken çoğalıyor, yaşama dair umut ve hayallerim sanki ben güneş oluyorum bulut oluyorum renk oluyorum ışıyorum, rengarenk bir an gözlerimi yumup hemen doğuyorum tekrar efsunlu efsaneler yeşeriyor içimde bezeniyorum her çiçeğe nilüferler şarkı mırıldanıyor begonviller poz veriyor hele de baharın müjdecisi erguvanlar açmışsa bahara doğuş başka tablodur eşsiz güzelliğe açılan penceredir odama yayılan ışık dansıdır hiç bitmeyen!